Ráðstefnan

Á ráðstefnunni voru fimm fyrirlestrar í gangi á hverjum tíma. Reyndar byrjuðu báðir dagar á því að allir voru saman og þar hitti ég Göran Roos. Ég ákvað annars að vera í þemanu hans Rob, IC measurement and reporting, því ég átti eftir að halda minn fyrirlestur þar seinna um daginn. Fyrirlestrarnir á undan mér voru frá Pat, Philip McPhearson, áttræðum heiðursmanni frá Englandi sem er viss um að það sé hægt að reikna út verðmæti óáþreifanlegra verðmæta. Þá var Rob sjálfur með innlegg og svo Alan Willis og fannst mér áhugavert að heyra að IASB ætlar að ýta áfram Management Commentary (MC) sem leið til að koma þekkingarverðmætum að í ársskýrslum. Ég var svo næstur í röðinni og kallaðist erindið mitt, Quantifying IC for Business Decisions, og fór ég hratt yfir sögu um minn skilning á því hvað skipti máli í viðskiptum, fræðilegan bakgrunn, þróun í Evrópu á vinnu með þekkingarverðmæti, PIP verkefnið sem ég var þátttakandi í auk þess að lýsa nýjum hugmyndum sem við Rob höfum verið að vinna að í sambandi við að bræða saman skráningu þekkingarverðmæta og væntanlega tekjustrauma (value streams). Ég klykkti svo út með því að sýna dæmi um svokallað Scenario Description Form sem við notum hjá GoPro við að setja á blað þær forsendur sem ráða ákvörðunum. Ég gaf færi á spurningum en fékk litla svörun. Það voru 36 í salnum, sem mér þótti gott því það voru um 120 manns á ráðstefnunni sem skiptust á þá fimm fyrirlestra sem voru í gangi. Á eftir mér kom náungi frá Ernst og Young og fannst mér dapurt að þeir eru að byrja eina ferðina enn á að koma með tillögu að mælikvörðum og sjá hvað verður ofan á. Þetta er eitthvað sem við gerðum fyrir tveimur árum í PIP verkefninu og er ekki eitthvað sem heimurinn þarf eitt sett í viðbót af. Við þurfum að komast áfram. Síðast var svo umfjöllun um tvær greinar, önnur frá Spáni og hin frá Gavin í SIAC í Glasgow um PAVE/VRO verkfærið. Þá var haldið í rútur sem keyrðu okkur inn í Amsterdam þar sem við fórum á kínverskan stað og borðuðum. Það var við hæfi að ég sat hjá Rob og hópi Kínverja, þ.á.m. Allan Wu, sem veitir forstöðu þekkingarverðmætamiðstöð Kínverja. Það var gaman að spjalla við hann og heyra hvað hans heimur er algerlega ólíkur okkar. Við hlið mér sat kona í doktorsnámi í Manchester. Þrátt fyrir að hafa verið fjögur ár í Englandi fannst mér enskan hennar í lakara lagi. Það kann að útskýra orðavalið þegar hún spurði mig um PIP verkefnið og ég benti henni á greinina mína í JIC. Þegar ég sýndi henni nafnspjaldið mitt til þess að hún gæti leitað að greininni síðar, sagðist hún þegar hafa séð hana og að “This is a very famous name” !!! Það var gott að vera frægur þetta andartak. Ég, Rob og Pat tókum síðan leigubíl út í Haarlem og bar lítið til tíðinda utan þess leigubíllinn keyrði létt aftan á bílinn fyrir framan við ein gatnamótin og þurftum við aðeins að hinkra á meðan bílstjórarnir skiptust á upplýsingum. Seinni ráðstefnudaginn flakkaði ég aðeins á milli fyrirlestra. Ég náði að heyra í Kötju Pook hjá Reinisch um það sem þau eru að gera og svo Carol Scullion, en það var hún sem ég hitti fyrst forðum daga ásamt Caroline Sinnock og kynntist Skosku þekkingarmætamiðstöðinni. Reyndar var mestallt SIAC gengið þarna, þ.e. Iain, Maria, Gavin og Fiona. Ég náði líka að hlusta á finnskan prófessor sem vann svo verðlaun fyrir bestu greinina svo ég hitti vel á. Í lokakokteilnum talaði ég við Dan Andriessen um að fá aðgang að námsefni sem verið er að þróa til kennslu um þekkingarverðmæti í því skyni að kynna þetta hér heima. Þá var þetta búið og ég tók lestina inn í Amsterdam.