Enskan er málið

Ég sit núna í lokaatrennunni að fyrstu þremur köflunum í ritgerðinni minni. Ég kláraði að fara yfir fyrsta kaflann fyrir helgi og sendi hann í yfirlestur til Darran í Skotlandi. Ég var að klára annan kaflann rétt í þessu og senda hann frá mér í yfirlestur. Darran svaraði að bragði og verð ég að segja að ég hef ekki fengið meira uppörvandi fréttir í langan tíma, eða frá því að Gugga frænka sagðist ætla að hjálpa mér með tölfræðina :-) . Ég þarf greinilega ekki að hafa áhyggjur af tungumálinu, en eins og hann sagði það;

"I have read chapter 1 and just need to track in some suggested changes. I will do over the weekend and fire it back by Monday, if that’s ok timewise. The week has just run away from me. There is nothing major to correct and some of my changes may just be pendantry.

I have to say I’m impressed by your writing (difficult to say that without sounding vaguely patronising). You have a better grasp of the English language than most British people and your writing style is fluent and readable.

Not everybody can actually write, even those who have a perfectly good grasp of the language.

Keep it up"