Á Akureyri

Fimmtudaginn 20 nóv. var ég kominn rétt fyrir hádegi til Akureyrar að kenna hálfan dag í meistaranámi. Viðfangsefnið var þekkingarverðmæti, skráning og mæling. Þar sem ég beið eftir fluginu til Akureyrar hitti ég Árna Zoph. fyrrum bekkjarfélaga minn úr Versló. Hann er með fyrirtækið Miðlun, sem er með starfsstöð á Akureyri en reyndar er verið að loka henni vegna kreppunnar. Við spjölluðum saman og síðan var ég svo heppinn að þegar við komum til Akureyrar leigði hann sér bíl og skutlaði mér upp í Háskóla. Hópurinn sem ég kenndi var ekki stór eða 9 manns og skiptist í viðskiptafræði og heilbrigðistækni. Ég var kynntur til sögunnar sem fremsti sérfræðingur landsins í skráningu þekkingarverðmæta en var fljótur að slá á það með því að láta vita af því að þegar maður er sá eini, er auðvelt að vera fremstur. Ég notaði efni úr námskeiðinu „Auðlindir og hæfi“ sem ég kenndi í Viðskiptasmiðjunni og gat ég ekki fundið annað en fólk hefði áhuga á efninu. Þegar kennslu lauk skutlaði Ingi Rúnar, gestgjafi minn, mér á hótel KEA þar sem ég lærði muninn á KEA og Hörpu og tékkaði mig inn. Ég var svo heppinn að fá þriggja manna herbergi á Hörpunni og því nóg pláss en internetið virkaði ekki á herberginu svo ég þurfti að setjast niður á barnum til þess að nota tölvuna. Það kom sér ekki illa að vera neyddur þangað því þá var hægt að skola niður tölvupóstinum með einum köldum. Ég náði aðeins að halla mér áður en ég fór í kvöldmat með Inga Rúnar og Giovanni Schiuma, félaga mínum frá Matera á Ítalíu. Ég hafði stungið upp á honum sem fyrirlesara á ráðstefnu sem átti að halda á föstudeginum og hlakkaði þvi til að hitta hann aftur og því fagnaðarfundir þegar við hittumst. Við snæddum á Strikinu og spjölluðum en þar sem Giovanni hafði ferðast frá því um nóttina, þá vorum við komnir til baka um tíuleytið og fórum þá í háttinn.

Á föstudagsmorgninum höfðum við Giovanni mælt okkur mót í morgunmat en þar sem hann var aðeins seinn, freistaðist ég til að byrja að lesa Moggann á netinu. Þar sem ég las Moggann í tölvunni kom Stefán inn á MSN-inu og klukkan þrjú að nóttu hjá honum. Við náðum aðeins að spjalla og þótti mér þetta svolítið skondið að hafa Stefán degi á eftir mér í Wichita og við spjallandi á meðan ég sat í morgunmat í KEA á Akureyri bíðandi eftir Ítalanum. Ég fór síðan á fund hjá Íslenskum Verðbréfum áður en ég var sóttur til að fara á ráðstefnuna í Háskólanum. Þegar kom í Háskólans var verið að halda upp á 20 ára afmæli nemendafélagsins með risa súkkulaðiköku sem bragðaðist vel. Ég hitti þar Helga Gests. sem var með mér í mastersnáminu í HÍ og maður Auðar Eir sem vann með Sigrúnu. Hann bauð mér heim til þeirra eftir ráðstefnuna. Það voru ótrúlega fáir á ráðstefnunni. Ég taldi 14 manns sem er synd þegar verið er að fá jafn góðan fyrirlesara og Giovanni til landsins. Auk okkar voru tveir innlendir fyrirlesarar, einn frá Deloitte og annar frá Ríkisspítulum. Endurskoðandinn var góður en hinn var greinilega ekki að skilja hvað þekkingarverðmæti eru þar sem hann taldi skráningu á menntun starfsmanna í starfsmannakerfi vera skráningu þekkingarverðmæta en það er alrangt. Ég hafði útbúið glærurnar mínar á ensku svo Giovanni gæti fylgst eitthvað með og endaði á því að tala á ensku svo hann væri með í umræðunni og við gætum talað áfram á sömu nótum því það lá fyrir að hann kæmi til Reykjavíkur á sunnudeginum og ég ætlaði með hann í bíltúr. Þegar ráðstefnunni lauk fór ég með Helga heim og sat á spjalli við hann og Auði. Þá fékk ég SMS frá Sigrúnu þar sem ég var beðinn að nálgast ósteikt laufabrauð sem á að vera það besta og þegar Auður skutlaði mér út á flugvöll var veislubaksturinn leitaður uppi og kökurnar höndlaðar. Flugið í bæinn var þægilegt og þegar heyrðist í flugstjóranum kom í ljós að þetta var Georg hennar Þóru. Þess vegna kallaði ég kveðju til hans þegar ég gekk frá borði í Reykjavík. Nú var um að gera að koma sér í háttinn því framundan var langur túristadagur.