Hamingjusamur Héri

Þegar maður er í hlaupahóp þá er sífellt verið að taka þátt í hinum ýmsu almenningshlaupum sér til yndis og skemmtunar. Þar sem ég er að hamast við að undirbúa mig fyrir Mývatnsmaraþonið, þá hef ég verið í duglegra lagi að hlaupa þessa dagana. Á föstudaginn 1. maí var Hérahlaup Breiðabliks í Fífunni í Kópavogi. Ég hef aldrei heyrt um þetta hlaup áður, hvað þá tekið þátt. Hins vegar ætluðu margir úr hlaupahópnum mínum og vildi ég ekki skorast undan. Þarna eru hlaupnir fimm og tíu kílómetrar og reynt að ná sem bestu tíma. Upphaflega ætlaði ég í tíu en þegar ég hljóp deginum áður var mér ljóst að ég hefði ekkert úthald til að halda hraða svo lengi þannig að niðurstaðan varð fimm kílómetra hlaup.

Þegar kom að keppnisdegi sá ég á fésbókinni að það yrðu veruleg afföll af mínum nánustu hlaupafélögum (hjá þeim síðasta kom babb í bátinn) og fór svo að engin þeirra mætti þótt auðvitað væru Laugaskokkarar á staðnum en allir voru þeir af hraðfleygari gerðinni svo maður var svolítið utanveltu. Ég hafði tekið upp á því snjallræði að skokka að heiman út í Fífu og voru það sex kílómetrar sem komu sér vel. Ég var því sveittur og hress þegar að hlaupinu kom. Í skráningunni hitti ég foreldra Herdísar Helgu og dáðist að dugnaði þeirra í félagsstarfinu. Ég hitti Kalla Brynjólfs sem var með dóttur sinni og virtist hann í góðum gír.

Þá var það hlaupið. Ég æddi af stað og ætlaði að elta hérann sem var á 5:00 því bæði Jóhanna og Hafdís ætluðu að gera slíkt hið sama. Þegar ég leit á Garmin sá ég að pace-ið mitt var einhvers staðar milli 4:20 og 4:40 með heila kílómetra að enda á 4:41 fyrstu tvo. Þetta þýddi að hérinn var alltof hraður og hætta á að hann myndi sprengja þá sem reyndu að hanga á honum. Þetta þýddi líka að ég var kominn framúr Jóhönnu og Hafdísi sem er sko ekki normið enda byrjaði að draga af mér á þriðja og fjórða kílómeter og var ég þá kominn í 5:18. Ég herti mig síðasta km og náði að stimpla mig inn á 24:24 sem er PB í langan tíma en ljóst að ég hefði aldrei dugað 10 km á þessari ferð enda öfundaði Hafdís mig af þessu þegar hún þurfti að halda áfram. Ég var samt vel á eftir Mundu, sem reyndar vann kvennaflokkinn, en á undan Jóhönnu sem bloggaði á Laugaskokksvefinn „Margir voru að bæta sig og aðrir voru fyrstir, nefni engin nöfn en fyrsti stafurinn er Munda sem vann kvennaflokkinn. Einnig áttum við fólk í 2.3. o.sfrv. Ég hafði göngudeildar-manninn fyrir framan mig allan tíman. –Orðinn svo góður Eggert ;)“ Ég er sumsé göngudeildarmaðurinn !!! Vonandi ekkert líkur Krókódílamanni Megasar :-)

En þetta var frábærlega vel heppnað hlaup fyrir mig og það var því hamingjusamur héri sem hélt heim á leið, stálheppinn að Stefanía og Aðalsteinn skyldu líta við á staðnum því það var farið að rigna og þau skutluðu mér heim.