Heilsulaus héri

Ég var ekki fyrr búinn að finna hamingjuna í Hérahlaupinu að það fór að draga af mér á æfingunum sem fylgdu í kjölfarið. Ég hljóp á hverjum degi og á mánudeginum eftir Hérahlaupið var ég byrjaður að finna fyrir særindum í hálsi svo ég ákvað að vera inni á bandinu og svitna vel og fá pestina úr mér, sem virtist ætla að takast, en á þriðjudeginum var ég ennþá slappur í vinnunni og illt í hálsinum og reyndi því sama bragð, þ.e. að hlaupa á bandinum og svitna. Ekki hafði ég erindi sem erfiði því ég varð hundveikur um nóttina og frá vinnu á miðvikudeginum, hreint að drepast úr hálsbólgu og svaf meira og minna allan daginn. Ég skrölti í vinnuna á fimmtudeginum og á föstudeginum fannst mér hálsbólgan í rénum svo ég skokkaði 14 km á föstudeginum og mætti á æfingu á laugardeginum þótt eitthvað inn í mér segði annað. Það var svo gott veður að ég stóðs ekki mátið. Ég komst með herkjum af stað með hópnum mínum og náði að elta þau þar til við komum út á Eiðistorg en þá var ég algjörlega búinn á því og gekk inn í Laugar. Það á að skilja fyrr en skellur svo ég fór í sjálfskipað hlaupafrí enda var ég frá hlaupum alla vikuna þar á eftir. Pestin fór í lungun á mér og lýsti þetta sér eins og astmi því ég andaði sum kvöldin eins og gullfiskur.

Ég komst því fyrst aftur á æfingu mánudaginn fyrir Mývatnsmaraþonið og náði að hlaupa tæpa 9 á algjöru „recovery“ með Kollu og Stefaníu, síðan brettið á þriðjudeginum þar sem ég blandaði ýmsu saman en var linur á og var ekki bjartsýnn á helgina. Á miðvikudeginum var hefðbundinn Fossvogur þar sem ég virtist hrökkva aðeins í gírinn og náði að hlaupa dalinn á 5:30 og enduðum meira að segja á spretti síðustu 150 sem mældist á 4:28!!! Ég fór samt bara 10 km ef ske kynni að ég færi heilt á Mývatni og á fimmtudeginum fór ég á bandið til að testa tempóið og fór yfir þau tempó sem ég ætlaði að nota á laugardeginum. Síðan skrifaði ég í hlaupadagbókina mína að nú væri bara að drífa sig norður á morgun með Pétri og Lísu og hafa gaman af þessu :-)