Hlekkst á í hlaupum (22-8)

Þegar ég byrjaði að æfa mig fyrir Reykjavíkurmaraþonið eftir tindana var ekki laust við að ég væri hálf ómögulegur í vinstri ökklanum eða hásinaslíðrinu því ég hafði aldrei jafnað mig almennilega eftir að þetta byrjaði sl. haust. Ég náði rétt þremur vikum en þá þurfti ég að draga í land og ekki hvað síst eftir Köben því við gengum mikið hjónin og ég ekki á góðum skóm sem leiddi af sér miklar bólgur í ilinni þannig að ég var meira og minna bakk. Þar sem ég gat ekki hlaupið lengur þá var farið í fótspor annarra Laugaskokkara sem hafa meiðst og byrjað að hjóla. Ég fór sumsé í Hagkaup og keypti hjól :-)

Þetta þýddi að nú skildu leiðir mínar og hinna Göngudeildarfélaga minna sem æfðu af kappi fyrir Frankfurt maraþonið og það sem verra var, þá var útséð að ég myndi ná að taka þá í Reykjavíkurmaraþoninu. Þegar kom að maraþoninu þá varð ég fyrir miklum vonbrigðum með afstöðu skipuleggjenda hlaupsins því það hefur alltaf verið þannig að ef maður gat ekki hlaupið, en var búinn að skrá sig var hægt að fresta skráningunni um eitt ár, en núna kvað við annan tón. Engin frestun og það eina sem var í boði var að breyta um vegalengd. Þess vegna ákvað ég að skokka 10 km í mótmælaskyni þótt ég hefði enga heilsu til. Meira að segja þá var þetta svo hallærislegt að þegar ég kom til að ná í keppnisgögnin mín þá var ætlunin að ég þyrfti að borga breytingagjaldi. Hvílík hneisa !!! Ég varð reiður og neitaði að borga og komst upp með það.

Á hlaupadaginn sjálfan reyndi ég að halda í fimm mínútna hérann og hélt það reyndar alveg út á Eiðistorg en þá minnti hásinaslíðrið á sig og ég hafði mig hægan þannig að Stefán fór framúr mér en ég náði samt að vera á undan 5:30 héranum og kom í mark á 53:24 flögutíma. Stefán var á 50:58. Göngudeildarfélagar mínir fóru hálft á hægum hraða og bættu við á eftir því það stóð þannig á vegalengdum í Frankfurt prógramminu þeirra, þannig að við gáfum hlaupinu langt nef með ýmsum hætti.