sunnudagur, nóvember 20, 2005

Af ritstörfum og öðrum verkum

Nú er hálfi mánuðurinn heima að verða búinn eftir tvo daga svo það er rétt að endurmeta stöðuna. Það er ekki nóg að druslast á hlaupaæfingu heldur er málið að byrja að skrifa. Ekki þar fyrir að ég er búinn að mæta á fjórar æfingar og næ þeirri fimmtu á mánudeginum áður en ég fer út. Ég er ennþá fastur í Hans og Grétu þemanu, en líður aðeins skár með það. Vonandi fer ég samt að komast í annað ævintýri, kannski söguna um hérann og skjaldbökuna :-)

Það hafa verið hinir ýmsu gjaldagar á hínum ýmsu verkefnum þessar tvær vikur. Ég skrifaði grein í Vísbendinu hjá honum Eyþóri og fæ að sjá afraksturinn á mánudag 21. Ég hélt annað námskeiðið fyrir stjórnendateymið mitt í Tölvumiðlun og nú var þemað, hver er ég í hóp og hvernig er hópurinn okkar samansettur. Ég var búinn að fá niðurstöðuna úr Belbin prófinu sem Helen Stride var svo vinsamleg að vinna fyrir mig og fróðlegt fyrir mitt fólk að sjá niðurstöðuna. Það var heimsókn frá Skotunum, sem þurfti að sinna og fara með þeim í Perluna eitt kvöldið. Fannst mér heldur snemmt að borða jólamatinn um miðjan nóvember svo ég hélt mig í forréttunum og þá aðallega fiskinum og kavíarnum. Næsta ferð er reyndar til Glasgow að taka þá í þremur ráðstefnudögum hjá Skotunum. Fyrst er svokallað Dissemination Event í Glasgow, þá Evaluation Workshop (sem við Ásta stýrum) í Glasgow og loks endurtekinn Dissemination Event í Avimore, sem er einhvers staðar miðja vegu milli Glasgow og Inverness. Map-Point-ið gaf mér 150 km þangað.

Síðast en ekki síst er ég að reyna að klára greinina fyrir PMA Symposium í New York í desember. Það er skiladagur 30. nóv svo það er eins gott að fara að haska sér. Ég ætla reyndar að endurnýta greinina sem ég skrifaði fyrir Journal of Intellectual Capital í byrjun árs (sem hefur reyndar ekki birst enn) til að létta mér verkið, en mér gengur illa að halda þræði. Það er alveg merkilega erfitt að skrifa. Það er erfitt að finna þráð, halda honum og vera um leið að skrifa eitthvað sem lesandanum finnst áhugavert. Mér finnst ég alltaf vera að tyggja það sama. PIP þetta og PIP hitt, en þetta er það sem ég hef eitthvað að segja frá og því eðilegt að tala um það. Á meðan ég ströggla við þetta, þá ét ég út í eitt sem þýðir aðeins eitt. Ekki verð ég léttari á hlaupunum. Er ekki tilveran dásamleg !!!

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home