Ósigur í Ósló

Það var grenjandi rigning þegar ég lenti á laugardeginum í Osló og óvíst um veðurútlit í gær þegar Glitnis Oslóarmaraþonið átti að fara fram. Það rættist heldur betur úr með skýjum um morguninn en síðan glaðasólskini allan daginn. Glitnishópurinn var í góðum gír og spenntur að hlaupa.

Ég ætlaði bara að skokka létt á eftir Sigrúnu og Pálín en fann að ég var ekki í góðu standi. Þegar kom að 19 km byrjaði ökklinn að segja til sín og þegar ég stoppaði eftir hálft til þess að drekka stóð ég ekki í fótinn lengur og þurfti að hætta. Sem betur fer var Lise Sund kominn í bæinn til þess að hitta okkur Sigrúnu og settumst við því niður á kaffihúsi við höfnina og spjölluðum þar til Sigrún kom í mark. Það er ljóst að ég hleyp ekki maraþon aftur í bráð.

Sigrún stóð sig eins og sönn hetja og bætti sig um 15 mín frá Reykjavíkurmaraþoninu og var á 5:03. Til hamingju Sigrún