Þrettánda þonið

Í gær var komið að Glitnismaraþoninu. Ég hafði hlaupið 30km síðustu tvær helgar svo ég var nokk viss um að ég myndi komast, en alltaf spurning um tímann. Við vorum að hlaupa þrjú saman, þ.e. ég og tvær vinkonur mínar í hlaupahópnum sem ætluðu hálft. Við erum nefnilega sjö í hlaupahópnum sem köllum okkur “Göngudeildina”, sem er ætlað að vera málsvari þeirra sem hægar fara. Það er samt langt frá því að við séum eitthvað á göngu því okkur hefur farið mikið fram í sumar og erum farin að hlaupa nokkuð þétt. Meiningin var að bæta sig frá í fyrra og þess vegna lagt af stað með stífa strategíu til að ná settu marki. Þannig ætluðu Kolla og Hrafnhildur að komast sem næst tveimur tímum í hálfu og ég ætlaði að vera undir 4:30 í heilu.

Hlaupið fór vel af stað. Ég auðvitað týndi þeim stöllum í upphafi og eftir að spurt þá sem ég þekkti í þvögunni fékk ég að vita að þær væru aðeins fyrir framan mig þannig að ég náði þeim á Nesveginum. Við héldum sem næst 5:45 og leið vel. Ég sá marga sem ég þekki meðfram brautinni, sem ég heilsaði, og svo voru margir að hlaupa sem ég kannaðist við og spjallaði við. Stefnan var sett á að drekka og ganga vatnsstöðvarnar og síðan að ganga brekkuna úr Sundahöfninni. Þannig yrðum við komin á góða ferð þegar komið væri framhjá Laugarásbíói. Þetta gekk að mestu eftir, nema að Kolla var búin á því eftir Sundahöfnina en Hrafnhildur í góðum gír svo hún hélt ótrauð áfram. Ég fylgdi Kollu að Kringlumýrabrautinni þar sem var komið að mér að byrja maraþonið mitt. Ég ætlaði að ganga frá Hilton hótelinu upp á Reykjaveg og borða mars á meðan. Þar sem ég var á röltinu kom Sigrún með vatnsflösku handa mér og lét mig vita að nestið mitt væri komið í Nauthólsvíkina. Ég byrjaði aftur á skokkinu og var á 2:06 í hálfu. Með því að ganga alltaf brekkurnar og vatnsstöðvarnar náði ég að halda mér á skokkinu allan tímann. Ég fékk mér kók og marsipanbrauð í Nauthólsvík og var sem endurnærður. Ég náði að halda mér alltaf á skokkinu og þegar ég kom að mínum versta kafla, út á Gróttu, skokkaði ég eins og ekkert væri en reyndar búinn að missa tempóið í 6:20 en engu að síður á skokkinu og fór fram úr mörgum. Ég var samferða Breta síðustu þrjá kílómetrana og ágætt að hafa félagsskap. Ég kom síðan í mark á 4:21 og var bara brattur. Það kom síðan í ljós þegar ég skoðaði tímann minn á netinu að ég er sagður á 4:07. Hlýtur að verða leiðrétt.