laugardagur, janúar 02, 2010

Afastelpur nefndar (26-9)

Þá var komið að því að litlu afastelpurnar mínar yrðu nefndar. Ég veit ekki af hverju þær voru ekki skírðar en allavega fékkst það framgengt að þær voru ekki nefndar við fæðingu heldur var sérstök nafnaveisla haldin. Ég var afskaplega ánægður þegar ég heyrði dagsetninguna því þetta var afmælisdagurinn hennar móður minnar sálugu og tvíburanna hennar Ástu systur. Við ákváðum að koma Ásdísi á óvart með því að tengdamóðir mín fór með frúnni á fimmtudeginum þannig að hún var í veislunni og þótt Ásdísi afar vænt um að fá ömmu sína til sín.

Veislan var haldin í veislusal á jarðhæðinni í blokkinni þar sem afi Ragnalds býr, sem er reyndar bara þrjár götur frá því þar sem Ásdís og Ragnald búa. Þar var líka hægt að fá leigt gestaherbergi, sem við hjónin nýttum okkur. Ekki spillti fyrir að Anna dóttir mín hafði ákveðið að skella sér líka til Köben og vera með í veislunni. Hún fékk gistingu í aukaherbergi í blokkinni hjá Rögnu vinkonu sinni. Ekki var vistin þar spennandi svo við komum því þannig fyrir að við hjónin vorum til skiptis á nóttunni heima hjá Ásdísi og gættum barnanna og sendum Ásdísi og Ragnald meira að segja tvær nætur í gestaherbergið svo þau fengju almennilegan nætursvefn og höfðum Önnu hjá okkur.

Nafnaveislan tókst vel og tóku gestirnir því vel að heyra nöfnin á stúlkunum, en þær heita Helene og Viktoría. Fyrra nafnið átti ekki að koma á óvart því Helene heitir eftir ömmu sinni heitinni en okkur kom saman um að Viktoría væri önnur birtingarmynd á nafninu Sigrún svo þannig má segja að þær hafi verið nefndar eftir ömmum sínum. Stelpurnar voru ótrúlega góðar í boðinu og ég hafði lag á að vera yfirleitt með aðra hvora í fanginu sem tryggði mér umræðuefni við gestina sem flestir voru úr fjölskyldu Ragnalds, utan Kollu, Morten og barna.

Ég afréð að kveða mér hljóðs þegar liðið var á boðið og var ég þá með Viktoríu í fanginu. Ég lét þar með reyna á dönskukunnáttuna og sagði (á dönsku) að Viktoría hefði beðið afa sinn að segja nokkur orð fyrir hönd þeirra systra og þá sérstaklega til íslensku ættingjanna sem þarna væru. Mælti ég nokkur þakkarorð til gestanna og ánægju okkar með þetta allt saman. Viktoría klykkti svo út með því að ambra aðeins og útskýrði ég að hún væri að kvarta undan lélegri dönskukunnáttu afa síns svo það væri mál að ég hætti. Við Viktoría skáluðum síðan í boðinu og sögðum þetta gott.

Það var gaman að hitta fjölskylduna hans Ragnalds og gott að vita til þess að Ásdís sé þarna með góðu fólki.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home