Síðasta utanferð ársins

Það var ekki langur tími sem gafst frá jólaboðinu í Glasgow þar til kom að síðustu ferð ársins. Þetta var önnur New York ferð þar sem Bernard hafði boðið mér á svokallað PMA IC Symposium í Stern Viðskiptaskólanum sem er partur af NYU (New York University). Það sem heillaði við boðið var að þarna áttu bara að vera “sérfræðingar” í þekkingarverðmætum og þó aðal kallarnir væru ekki þarna, þá var þarna slatti af athyglisverðum nöfnum og ekki nema 25 aðilum boðið (að sagt var)

Það var ákveðið að þetta yrði nokkurs konar fjölskylduferð. Vegna þess að ekki var flogið beint á miðvikudeginum þegar ég þurfti að fara út, komu Sigrún og Stefán daginn eftir. Stefán keyrði mig út á völl og ég heyrði strax í innrituninni að það yrði erfitt að fá uppfærslu svo ég bað um fyrstu sætaröð fyrir aftan tjaldið og það átti eftir að borga sig. Ég hitti Sigurð Björnsson sem var hjá DeCode þegar eMR var á dagskrá hjá mér. Hann er núna hjá Brú, sem eru restarnar af gama Hugbúnaðarsjóðnum svo við ræddum hín ýmsu fjárferstingatækifæri.

Ég fékk auðvitað ekki uppfærslu á Saga en ég var svo heppinn að fá sæti sem einhver útlendingur átti að fá. Þegar svo allt varð vitlaust vegna þess að hann fékk ekki sætið sitt, fékk ég sæti í sömu röð og til þess að bæta okkur upp vesenið þá var millisætið blokkað svo við voru þarna tveir með nóg pláss, sem var gott því vélin var smekkfull. Flugið vestu var svo sem í lagi og það var ekki long bið í Boston, því núna vissi ég hvert ég var að fara nokkurn veginn. Samt varð ég aðeins stressaður þegar ég var að bíða eftir strætó milli terminala því það komu allir nema sá sem ég var að bíða eftir. Ég fór á Boston Deli og fékk mér skeljasúpu, sem hressti og svo fór ég að hliðinu. Þá kom í ljós að þetta hlið var bara til að bíða eftir strætó sem keyrði mig eitthvað út í bláinn í eitthvern smáterminal með litlum flugvélum hvar ein var til New York. Flugið tók stuttan tíma, sem var eins gott því flugfreyjan tilkynnti í upphafi ferðar að klósettið væri óvirkt og því ættu farþegar að sitja í sætum sínum þar til kæmi til NY. Í NY tók ég gulan leigubíl á hótelið sem ég hafði bókað í ferðinni í nóvember, eða Millenium. Herbergið var fínt og ég þreyttur og þurfti að vakna snemma daginn eftir til að finna ráðstefnustaðinn.

Ég var kominn tímanlega í lobbýið til að fá leigubíl, en slíkt var ekki að fá. Þess vegna brá ég á það ráð að leigja einn af svörtu einkabílunum sem alltaf eru þarna. Ég var með heimilisfangið skrifað en vinurinn virtist engan veginn ná að finna þetta og eftr að hafa rúntað um hverfið í hálftíma, þá fann hann löggu sem sagði honum hvar þetta var og ég því á síðustu mínútu. Þetta eru myndarbygginar þarna sem NYU hefur til ráðstöfunar og einnig sú sem ég átti að vera í. Ég fékk leiðbeiningar hvernig ætti að finna ráðstefnustofuna og þegar þangað kom, hitti ég Bernard og svo líka Rob og Pat og svo fleiri sem ég hafði hitt á Ítalíu. Einnig var þarna Per Nikolaj Bukh, sem hafði verið Stjórnvísiráðstefnu tveimur árum fyrr og við Sigrún höfðum eytt með honum kvöldstund á Galileo. Þarna var líka J.C. Spender, sem ég var á námskeiði hjá í Köben fyrr á árinu. Mín kynning var fyrri daginn og var ekki laust við að mér findist ég vera með full einfalda mynd af hlutunum í ljósi þeirra flóknu greina og kenninga sem þarna voru ræddar. Fólk var allavega mjög kurteist og spurði aðeins. Þegar dagurinn var búinn gekk ég með Rob og Pat til hótelsins þar sem flestir voru og við fengum okkur rauðvínsglas og ræddum málin þar til ráðstefnukvöldverðurinn hófst. Við vorum í hliðarherbergi og fengum ítalskan mat. Bernard gerði að tillögu sinni að við færðum okkur um sæti nokkrum sinnum meðan á matnum stóð til þess að sem flestir kynntust og var það nokkuð vel til fundið. Þegar þessu lauk tók ég bíl með Rob og Patt og keyrði þá fyrst á sitt hótel og síðan upp á Millenium þar sem ég hitti Sigrúnu og Stefán. Þau voru í góðu standi. Sigrún hafði ekki fengið uppfærslu svo það var einkasonurinn sem var sá eini sem ferðaðist á Saga til NY.

Föstudagurinn var mér skárri í að komast á staðinn því ég fékk venjulegan leigubíl og gat beðið hann að keyra að Washington park og gekk ég í gegnum garðinn þar sem ég hafði rúman tíma. Þarna var hópur skólakrakka að æfa eitthvert hópatriði, öll í rauðum úlpum. Gat ég ómögulega áttað mig á því hvað þarna var á ferðinni. Annars gekk ráðstefnan vel og þegar ég kvaddi Bernard kvaðst hann ánægður með framlagið mitt og sagði mér að nú væri ég kominn í hópinn. Hann benti mér líka á að senda greinina mína sem innlegg á “practioners track” á PMA ráðstefnu í London í júlí 06 sem ég ætla að gera. Ég var síðan kominn á hótelið um sex leytið og hinkraði eftir Sigrúnu og Stefáni. Við fórum á franskan steikarstað að borða og var aldeilis flott.

Laugardagurinn var verslunardagur með meiru þar sem við eyddum mestu tíma í Macey´s þar sem Stefán fékk á sig jólafötin á hreint ótrúlegu verði. Aðal ævintýrið hjá okkur Stefáni var að fara og kaupa keilukúlu og annað dót fyrir hann. Stefán var valinn í unglingalandsliðið í keilu og vildi fá betri græjur. Hann hafði fundið pro-shop í keilusal í Bronx og ég þorði ekki annað en að leigja mér svartan bíl til að allt færi vel. Bílstjórinn sagðist vita hvar þetta væri, en þetta var beint á móti Yankee Stadium. Þegar kom á staðinn leist mér svona og svona á blikuna því við Stefán vorum einu hvítu mennirnir á svæðinu. Keilukallinn var hinn almennilegasti við Stefán og var mjög hjálplegur og vissi vel hvað hann var að gera. Stefán fór út með nýja keilukúlu sem var búið að bora, keiluskó og fleira dót. Var ég samt feginn þegar bílstjórinn okkar kom aftur og við komumst heim á hótelið. Við fórum síðan á ítalskan stað um kvöldið og fengum fínan mat. Ætluðum á bíó en það var allt uppselt svo við fórum heim á hótel og ætluðum að horfa á pay-movie en ég sofnaði áður en hún byrjaði.

Á sunnudeginum var komið að því að halda heim. Við tókum stuttan verslunarhring og tékkuðum okkur út á hádegi. Létum geyma töskurnar því Stefán átti eftir að fara í trommubúð. Gat hann unað þar glaður um stund og verslað sneriltrommu sem hann átti að fá í jólagjöf. Við ákváðum að líta við hjá Jóni, Katry og Ástu Barböru áður en við færum út á völl. Sigrún og Stefán höfðu ekki séð nýju frænkuna og var gaman að geta litið við hjá þeim. Ég var þar með búinn að setja metið því ég hafði komið mánuðinn áður. Ásta náði síðan að jafna þetta þegar hún fór til þeirra eftir áramótin. Þetta var nú ósköp stutt stopp og Jón hafði pantað fyrir stóran bíl til að keyra okkur út á völl, sem gekk allt eftir. Það var seinkun á vélinni svo nú kom sér vel að komast inn á betri stofuna. Við áttum ekki að fá uppfærslu en Sigrúnu tókst á einhvern ótrúlegan hátt að koma okkur á Saga, ekki í sömu sætaröð en það var svo almennileg kona við hliðina á Sigrúnu sem skipti við okkur. Við komum því heim um níuleytið á mánudagsmorgninum og voru fagnaðafundir því Anna hafði komið kvöldið áður.