Fyrsta ferð ársins

Ég náði ekki að segja frá fyrstu ferðum ársins og hafði reyndar vonast til þess að geta sagt að ég hefði ekkert farið erlendis í janúar. Það tókst næstum því. Ég fór út 31. í gegnum London til Glasgow til þess að hitta SIAC útaf skýrslunni sem ég er að vinna fyrir þá. Ég tók síðdegisvélina til London og kvöldvélina til Glasgow. Óttalega leiðinleg rúta, sem ég reyni að forðast eins og ég get, en það gengur ekki alltaf. Ég var á Hilton því Radisson var upptekið en það var ekki eins og ég hefði ekki verið þar áður. Ég hitti Maríu, Jane og Gavin kl. 9 daginn eftir og vorum við sammála um að breyta skýrslunni í samræmi við tillögur mínar. Þar sem þetta virtist nokkuð blátt áfram, þá fannst mér tilgangslaust að ræða þetta eitthvað frekar svo ég sagðist þurfa að fara í bæinn til þess að versla fyrir Sigrúnu. Þetta var ekki bara til að komast af fundinum heldur hafði ég tekið að mér það aukaverkefni að skipta buxum fyrir samstarfskonu Sigrúnar, hana Pálín. Þannig tók ég leigubíl niður í bæ og fann búðina fljótt og bað um nýjar buxur. Buxurnar fundust ekki og eftir mikið stúss fundust tvennar buxur í réttri stærð en báðar voru gallaðar að einhverju leyti. Þá hringdi ég í Pálín til þess að fá hana til að velja á milli gallanna, sem hún og gerði. Þá kom í ljós að kvittunin sem hún hafði látið mig hafa með buxunum var fyrir einhverju öðru svo það var ekki hægt að endurgreiða mér mismuninn á heilu buxunum og þeim gölluðu. Mér var svo sem nokk sama en afgreiðslustúlkunni fannst þetta ómögulegt svo ég fékk þessa fínu innleggsnótu upp á 6 pund og 25 pens í peningum. Þar með lauk þessu buxnaævintýri mínu.

Þá tók við annar fundur með SIAC sem var á Radisson hótelinu, sem ég gisti vanalega á, þótt ekki væri í þetta sinn. Þarna hittust allir aðilar verkefnisins sem ég var að taka út og var þetta allt fólk sem ég hafði hitt áður, bæði í boðsferðinni í september og svo matsfundinum í nóvember. Þarna var farið yfir verkefnið enn á ný. Við vorum í litlu fundarherbergi þar sem ekki var tölva svo ég lánaði mína í powerpointið. Ég hafði verið búinn að tengja mig netinu á hótelinu svo MSN-ið mitt var opið. Þegar Stephen vinur minn Robertson var í miðri kynningu kemur allt í einu mynd af Ásdísi upp á vegginn þar sem hún segir “Hæ”. Ég var fljótur á fætur og skrifaði strax til baka að ég væri á fundi. Þá heyrðist í fundarmönnum “He’s using code” því enginn skildi íslenskuna. Síðan þegar mér gekk illa að logga mig út af MSN-inu sagði ég “shit” og þá heyrðist í sama fundarmanni “That’s not code, I understand that J”

Svo varð klukkan hálf fjögur mál að halda heim. Þetta gekk svo sem ágætlega nema þegar kom á Heathrow og biðja um uppfærsluna á Saga. Þá stelpurófan sem afgreiddi eitthvað svo leiðinleg að ég fann mig knúinn til þess að senda kvörtunarpóst á Icelandair. Mér finnst nefnilega óþolandi þegar staffið fer með mann eins og einhvern betlara þegar beðið er um uppfærslu. Þegar ég kom að hliðinu þurfti ég að standa eins og einhver glæpamaður til hliðar á meðan beðið var eftir að fluginu væri lokað og þegar það loks gekk þá sagði hún engar uppfærslur vegna þess að það væri ekki til matur. Þetta var einstaklega klaufalegt, sérstaklega að hún skyldi ekki segja mér það fyrirfram og vera svona snúin í roðinu.

Þetta var langur dagur því ég var ekki kominn í rúmið fyrr en hálf tvö um nóttina.