Undirbúningur og ráðstefna í Edinborg

Sunnudagurinn var martröð við að koma heim því núna þurfti að klára glærur fyrir aðalfundinn hjá GoPro og bæklinginn og auglýsingaborðann fyrir Edinborg og ekki hvað síst að undirbúa kennsluna á mánudeginum. Svo var það auðvitað dansinn. Það var rosalega gott veður svo ég hafði mikinn móral yfir því að hafa ekki hlaupið. Ég dröslaðist því út um fjöguleytið og hélt af stað niður í dal og lét mig hafa það að fara alla leið niður í Nauthól sem eru örugglega rúmlega 20 km í heildina. Hins vegar var ég kominn með magakrampa þegar kom að hólnum og ég byrjaði að hiksta í orðsins fyllstu og hikstaði og hljóp til skiptis út Fossvoginn en var orðinn bensínlaus þegar ég kom inn í dal svo það var skokkað og gengið til skiptis. Þó meira gengið!!! Ég var þess vegna þrjá tíma á röltinu og Sigrún hélt ég væri lagstur einhvers staðar út.

Mánudagurinn var því örfljótur að líða með kennslu, aðalfundi, vinnu, sprettæfingu dauðans á Brúnaveginum, dansi, pakka og sofa til að vakna hálf sex til að fljúga til Glasgow.

Ég fékk uppfærsluna og hafði það fínt til Glasgow þar sem ég tók leigubíl til Edinborgar. Þar fór ég á Hilton hótelið en þar sem herbergið mitt var ekki til, þá þurfti ég aðeins að rölta í búðir og kaupa nokkra DVD diska og pítsu til að drepa tímann. Þá var að fara á hótelið þar sem ég fékk þetta fína herbergi og eftir að hafa tékkað á póstinum þá lagði ég mig. Ég var gersamlega búinn eftir hlaupin dagana áður og erilinn. Ég vaknaði síðan um sjöleytið og fór niður á veitingastaðinn á hótelinu til þess að borða og var svo heppinn að Pat Sullivan var á næsta borði og bauð hann mér að setjast hjá sér og spjalla. Þetta var frábært að hitta hann svona því maðurinn er topp maður í faginu og þekkir allar og hefur unnið með öllum.

Á miðvikudeginum hafði ég það fínt og eftir morgunmatinn kláraði ég að undirbúa kennsluna næsta mánudag og fann út úr vildarpunktunum mínum og talaði við Ásdísi á Skype-inu. Síðan tók ég lest til Glasgow og þar beið mín Stephen og Darran hjá Metis og fór ég á skrifstofuna þeirra, sem er lítil hola og við ræddum málin og mögulegt samstarf. Það er ljóst að báðir höfum við nóg að gera í augnablikinu en rétt að leggja út línur og sjá hvernig það skilar sér. Síðan var það lest til baka og tölvast þar til ráðstefnumóttakan hófst kl. 19 og síðan matur á eftir. Í ráðstefnumóttökunni voru flesti erlendu gestanna og ræðumenn mættir. Þarna hitti ég aftur Bill Swirsky og Rob McLean frá VMRC fundinum í NY og fleira gott fólk svo sem Jay Chatzkel frá JIC sem talaði um að hann væri að lesa yfir bókina hans Göran Roos. Þetta voru mér tíðindi því ég er með samning við Göran um að gefa út bókina hans á íslensku sem meðhöfundur. Ég hef samt verið að bíða eftir að hún kæmi út á ensku svo ég sæi hina endanlegu mynd bókarinnar. Að auki var þarna Bernard Marr kominn til að halda erindi líka. Bernhard var firna hress og sagði mér að nýja bókin hans kæmi út núna í enda mánaðarins og að hann hefði fengið fína dóma fyrir hana hjá þeim sem hefðu lesið hana yfir. Hann sagði mér að meðmælin mín yrðu prentuð á bókina. Það verður spennandi að sjá hvort það verður.

Fimmtudagurinn varð óskaplega langur. Ég vaknaði rúmlega sex til þess að vera tilbúinn í morgunmatinn kl. 7 og rútuna hálftíma seinna. Rútuferðin á ráðstefnustaðinn tók dágóðan tíma því þetta var haldið í ævintýrasetri sem er hálfgerð klifurhöll, þ.e. þarna er stærsti klifurveggur þótt víðar væri leitað. Nokkuð sérstakur staður en alltof stór fyrir ekki stærri ráðstefnu. Mér leið ekki vel þarna að klöngrast upp stiga sem voru mjög opnir og LANGT niður svo lofthræðslan lét heldur betur finna fyrir sér. Síðan voru vond ljós í ráðstefnusölunum og stöðugt suð í loftræstikerfinu svo maður varð alltaf syfjaðri og syfjaðri. Í sjálfu sér var ég búinn að hlusta á flesta fyrirlesara áður svo þetta var mér ekkert nýtt. Það var samt gott að ná að tala við fólk í matar og kaffihléum og viðhalda tengslunum sem ég er búinn að mynda. Ég var orðinn svo syfjaður í restina að ég byrjaði að skrifa bloggpistilinn á tölvuna til að halda mér vakandi. Darren, Metismaður, hafði orð á því um kvöldið að hann hefði tekið eftir því að ég hefði verið að fást við eitthvað allt annað en ráðstefnuna og glotti við.

Ráðstefnunni lauk um hálf sex og þá var rúta aftur á hótelið og ég náði að lygna augunum aftur í 15 mín og þurfti ekki meir til að fá meðvitund að nýju. Enda eins gott því ég þurfti að vera klár til að taka leigubíl kl. sjö í hátíðarkvöldverðinn sem var í konunglega listasafninu. Frábært umhverfi fyrir svona kvöldverð. Ég var á borði með Bernard, Gavin, þremur Skotum og tveimur Asíubúum. Þetta var ágætis félagsskapur og leið kvöldið fljótt. Það var góður matur og það voru “þjónar” sem gengu milli borða og voru með töfrabrögð. Alveg frábærir skemmtikraftar og ekki náði ég að sjá hvernig þeir fóru að. Þetta stóð fast til miðnættis en þá var haldið heim á hótel.

Á föstudeginum setti ég upp standinn með borðanum góða og setti fram einblöðunginn sem ég hafði látið gera um PIP verkefnið. Síðan tók við workshop-ið og fannst mér okkur Ástu ganga vel með þetta þó ég hefði ekki tíma á eftir til að heyra ofan í liðið því ég rauk strax af stað út á flugvöll til þess að fljúga til London og þaðan til Írlands að hitta Sigrúnu og taka þátt í Celtic Classic í Tralee.