Hreiðrið tómt

Þar sem jólin hjá fjölskyldunni hófust ekki fyrr en 27. des. leið tíminn hratt um áramótin. Ekki bætti úr skák að ég var lasinn fram á laugardaginn og Anna var meira og minna lasin alveg þangað til hún fór. Ásdís var líka með flensu svo þetta var hálf dapurt. Það lá fyrir að Flugleiðir voru með síðasta flug til Minneapolis þriðjudaginn 8. janúar svo Stefán og Sigrún voru á förum þá. Síðan kom í ljós að vinkonur Ásdísar voru á leið til Árósa þennan dag svo Ásdís ákvað að drífa sig með þeim og þar sem Önnu finnst skemmtilegra að ferðast með einhverjum ákvað hún að verða samferða systur sinni til Köben og fljúga þaðan til Vínar. Það var því handagangur í öskjunni síðustu dagana við að klára allt sem þurfti að klára. Meira að segja við hjónin fórum í heilmikinn sprautupakka þegar krakkarnir fóru til læknis því við ætlum til Suður Afríku í febrúar. Ég keyrði stelpurnar út á völl kl. hálf fimm um morguninn og var fljótur að leggja mig þegar ég kom heim aftur. Síðan var að fylgjast með Stefáni klára sig og síðan að kveðja þau mæðgin og hjálpa þeim með töskurnar. Það var því skrýtin tilfinning að koma aftur inn í íbúðina og allir farnir en ég er svo sjálfur farinn á sunnudag svo þá verður kotið tómt.