Svona eru jólin

Það var blendin stemming að hugsa til þess á jólunum þetta árið hvað tilveru manns hefur verið umbylt. Fyrir ári síðan eyddum við aðfangadagskvöldi í bedúínabúðum í eyðimörkinni í Dubai og héldum aðfangadaginn síðan á hefðbundinn hátt hérna heima á annan í jólum þegar við vorum komin heim til Íslands. Það voru heldur betur aðrar aðstæður í ár. Engu að síður höfðum við gert ráðstafanir til þess að krakkarnir væru með okkur þessi jól. Stefán kom 15., Anna kom 19., og síðan Ásdís og Ragnald þann 22. Síðan var frábært að fá Thor, frænda hennar Sigrúnar, til okkar á aðfangadagsmorgun þannig að við vorum sjö við matarborðið um kvöldið.

Ég hafði keypt svínalærið í stærra lagi af þessu tilefni. Venjulega er ég með þriggja til fjögurra kílóa læri en ég fór í rúmlega fimm kílóin að þessu sinni. Ég var því tímanlega með steikina í ofninum því hún þurfti auðvitað aðeins lengri tíma. Ég skreytti hana með laufum og nöglum og gerði heiðarlega tilraun til að sprengja upp puruna, en puran er aðal málið og sker úr um hvort vel hefur tekist til við eldamennskuna. Ég nýtti síðan tímann til að klára að elda hangikjötið í tartaletturnar og útbúa jafninginn. Þegar kom svo að því að taka kraftinn og fituna í sósuna náði ég loks að líta almennilega á puruna og sá að hún hafði ekki sprungið út eins og ég vildi þannig að þá þurfti að fara í trixin. Það sem ég geri yfirleitt er að setja yfirhita eða grill í gang í smá tíma og þannig ná purunni góðri. Í þetta sinn nýtti ég mér að auki að vera með blástursofn og hafði því yfirhita og blástur. Það var eins og við manninn mælt. Puran sprakk út eins og blóm að vori og því var þetta eins og best verður á kosið. Það var auðvitað tekin mynd af mér með steikina eins og áður svo ég geti sett sönnunargögn á bloggið mitt. Matnum var að öðru leyti gerð mjög góð skil og allir saddir og ánægðir þegar þeir stóðu upp frá matnum.

Við fórum svo í opna pakkana og vantaði ekki fjöldan af þeim frekar en áður. Var ekki annað að heyra en allir væri sáttir við jólahaldið að þessu sinni. Síðan var farið í Grafarvoginn til þess að hitta fjölskyldu hennar (hverrar nafn má ekki nefna á blogginu) og þar var kátt á hjalla sem endranær. Það var gott að hafa alla hjá sér þessi jólin og þannig safna orku í endurreisnina sem óhjákvæmilega fer í hönd á nýju ári.